Naar de inhoud

Ifmec Consultancy gaat verder als Rebrave Lees meer

Rebrave
ons verhaal
← alle praktijkverhalen Zorg

De afdeling die durfde te vragen waar ze voor is

De zorgvisie veranderde, maar de processen bleven hetzelfde. Ons werd gevraagd de afdeling opnieuw in te richten. Wij begonnen bij een andere vraag: wat draagt deze afdeling bij aan het welzijn van de bewoner? Achter de vraag zat de aanname dat de processen goed waren, omdat ze al jaren goed gingen. Precies die aanname wilden we onderzoeken.

Zorg 2026 2 minuten lezen

Achter de vraag zat de aanname dat de processen goed waren, omdat ze al jaren goed gingen. Precies die aanname wilden we onderzoeken.

Zorggroep Oude en Nieuwe Land biedt ouderenzorg op acht locaties in Emmeloord en Urk. De organisatie koos voor een nieuwe visie op zorg. De afdeling Huisvesting & Facilitair werkte intussen zoals ze altijd had gedaan: betrouwbaar, zorgvuldig en volgens processen die zich jarenlang hadden bewezen. Maar de zorg veranderde en de afdeling kreeg steeds meer projecten op haar bord. Ons werd gevraagd het capaciteitstekort tijdelijk op te vangen.

We stelden voor te beginnen bij de vraag hoe het anders zou kunnen en hoe de afdeling bijdraagt aan het welzijn van de mensen die er nu wonen en die er in de toekomst komen wonen. In sessies met locatiemanagers en bij het schrijven van een visie samen met de organisatie ging het gesprek vooral over het waarom van de afdeling en minder over wat ze deed.

Wat de gesprekken lieten zien

Facilitair werk raakt de bewoner elke dag: de maaltijd, een schone kamer, een gebouw dat als thuis voelt. Toch stond de afdeling in de organisatie aan de achterkant. Vragen en wensen kwamen via allerlei kanalen binnen, rollen liepen door elkaar en het beleid zag er op elke locatie anders uit. Het systeem was ingericht op een zorgvisie die niet meer bestond.

Waar het echte werk zat

Het lastigste was het niet-weten. Hoe een nieuwe kijk op zorg uitpakt in een tijd die zelf snel verandert, kun je niet vooraf uittekenen. Er was geen blauwdruk en geen sluitende businesscase. Dat vroeg moed van de organisatie: een richting kiezen terwijl de uitkomst nog niet te bewijzen was.

Wat we wel konden organiseren, was dat niemand er alleen voor stond. Strategie, vastgoed en techniek, de zorg en de dagelijkse processen schuiven aan dezelfde tafel. Daar maken we samen keuzes vanuit één principe: gestandaardiseerd maatwerk. Eén basis voor alle locaties, met ruimte voor wat een locatie en haar bewoners nodig hebben.

Het traject loopt nog en dat is ook de bedoeling. Er ligt een visie die de afdeling verbindt met het welzijn van bewoners. Het beleid krijgt één vaste vorm, vragen en wensen komen via één ingang binnen en de rollen worden duidelijk afgebakend. Wat de afdeling over een paar jaar precies doet, weet nog niemand. Wel staat er een afdeling die zichzelf die vraag blijft stellen. En als de patronen opnieuw veranderen, komen wij weer langs.